Bu defa Sakarya Serdivan’da yaşayan ve inanmayacaksınız ama henüz fiilen tanışmadığım, bir çay bile içmediğim sanal dostum, Mühendis Recep Gökçe’nin vaki yorumu ve işareti üzerine size sanal kapıyı açacağım:
Soyut Kapı başlıklı 22 Mart 2022 tarihli sosyal medyada paylaştığım makalem altına yazdığı yorumda
“Lakin şimdiki bebeler sanal kapı kullanıyor” ibaresini yazan Mühendis Gökçe, emoji olarak sanal gülücük ifadesini kullanmıştır.
Gülümseyen yüz simgesi, internet sosyal iletişimi başlangıcında smiley olarak adlandırılırken sonradan, simgeler gülümseme dışında da çeşitlendirilip ifade zenginliği ve seçimi getirilerek emoji olarak adlandırılmış ama bu terimlerin Türkçesi henüz bulunup yerleşmemiştir.
Eskilerin vefk dediği kalp uyumu ya da bilinçaltının davranış rutini olarak ünsiyet ile rahatlıkla dostum diyebildiğim Recep Gökçe ile muhabbetimi, Peygamberimizle Veysel Karanî ilişkisine benzetmemde sanırım sakınca yok! Sünnete uygundur deyip geçeriz. Cisimler değil fakat fikirler, gönüller, ruh yakın…
Geçen yıl Polonya Litvanya arasında, Gökçe misali mühendisler sanal kapı kurmuşlar. Haberlerde boyut kapısı olarak da tekrar edilen ve Pandemiden/salgından dolayı karşılıklı temas ve bağlantı için ekran ve kamera ile 600 kilometre mesafeden gerçek zamanlı olarak karşılıklı kurulan sanal kapı sizce neyin habercisidir?
Doors: Sanal gerçeklik kapısı demektir. Bu kapı size aralandığında dev bir ekran ve sensörler yardımıyla sanal dünya yolculuğu yapabileceksiniz. Üstelik surround denilen ses sistemiyle destekli sanal dünya gerçekliği…
Şahsen yaptım! Bilesiniz ki bu sanal kapı güvenli değil! Korku filmi gibi! Sorularınız kapı arkasında ardı ardına gelecektir:
-Su anki gerçekliğimle aldatılıyor muyum?
-Uzay ve zamanı seyrediyor muyum?
-Beş duyumla algıladıklarım gerçek değil mi?
-O kadar gerçek mi? Yoksa algı oyunu mu?
-Doors deneyine katılan diğer arkadaşlar bunları neden farklı görmüşler?
-O halde illüzyon/göz yanılması nedir? Var mıdır?
Bunlar temel sorularınız olacaktır ama sanal gerçeklik ve kapısı konusunda ciddiyim:
Çeyrek asır önceden daha eski, otuz yıl kadar önce ve şartlarım gereği sanırım bir müstear isimle yazıp yayınladığım ve şimdi hatırladığım bir çalışmamda Şeyh Bedrettin ki bu Türkmen kocası kolektivist, Komünist demekten imtina ederim, Ukud ül Cevahir ve öbür eserleri bir tarafa, meşhur Varidat/İlhamlar eseri sahibidir.
Sen misin Deli Dumrul Alkestis’i yazan? Aldın mı başına belayı! “Lan! Sen Hümanist misin?” Elbette müstear isimle yazacaktım…
Bedrettin takriben günümüzden sekiz asır kadar önce yaşamış ve ilhamlarını kendinden iki asır kadar önce yaşayan İbni Arabî’nin Füsüs’ünden almıştır. Kendisinden de bir asır kadar sonra yaşayan ve Varidat’a şerh/açıklama (Şerhin Şerhi) yazmış olan Ak Şemsettin’e ilham olmuştur.
Henüz Türkçeye çevrilmemişken “Bir Türk gencinin bir Fransız, bir Rus’tan daha çok Varidat okuma hakkı vardır” gibi vurucu cümleler yazdığım o çalışmamda, sanal gerçeklik kavramı yanında holografik evren nitelemesini kullanmıştım.
Şimdi bu hologram nerden çıktı?
Diye sorduğunuzu hissediyorum. Işık ve ses dalgaları ya da parçacıkları gibi iki kuantum fiziği konusu, kozmik evrende yassı ve yüzeysel iki ve/veya çekimle beraber üç boyut kavramı üzerinde bilim ve düşünce gerektirir.
Fakat unutulmasın ki dünyanın en zor işi düşünmek ve bundan daha zoru da düşündüğünü yapabilmektir.
Makalemin girişi ile bitimi arasında sanal kapıdan geçemeyenlerin uğraşı beyhudedir.
*** Köşe Yazarlarımız İLESAM (Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) üyesidir ve telif hakları İLESAM tarafından korunmaktadır. Köşe Yazarlarımızın yazıları izinsiz olarak kopyalanamaz ve başka bir yerde yayınlanamaz. İzin almadan yazıları kopyalayıp başka yerde yayınlayanlar, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri kanunu kapsamında İLESAM'ın kendilerine açaçağı maddi tazminat davasını kabul etmiş sayılır.