Tekkeyi bekleyen çorbayı içer!
Bu demektir ki emek olmadan yemek olmaz!
Böyle akıl yürütürsek “Gayret bizden Tevfik (muvaffakiyet) ve takdir Allah’tandır” hükmüne ulaşırız. Bu da tevekkül demektir ki cidden çok önemlidir.
Tevekkülün olmadığı yerde dünya ve ahiret dengesi kurulur mu?
Dünya için dinimizden, dinimiz için dünyamızdan vazgeçmek olmaz! Ebedi saadet ya da Cennet denilen ahiret yurduna inanç olmazsa dünyada kaos, kargaşa olmaz mı? Dünyada ne ekersen onu biçersin ya da ne pişirirsen onu yersin deriz ya; aynen ahiret hayatı da böylece cennet ve cehennem olarak dünyaya bağlıdır.
Hani denir ya cehenneme giden herkes ateşini dünyadan kendisi taşır!
Tarikat yoldur varana! Diyor Yunus Emre. Eğer bir yolumuz olacaksa tek Türk tarikatı olan Yesevilik yolumuzdur. Dünya ve ahrete dair bilgilerimizi yahut maddi ve manevi eğitimimizi bu yolda yapacak olursak iki tarafı da yani dünya ve ahreti kazanırız.
Bektaşilik, Babailik, Vefailik, Haydarilik; hatta Nakşibendîlik, Mevlevilik ve Halvetilik gibi Sünni tarikatlar bile hep Yeseviliğin türevleridir. Anadolu erenlerini incelediğimizde gördük ki hepsi Yesevilikten türemiştir.
Bütün Karadeniz Çepnilerinin bağlı olduğu ocak ise Güvenç Abdal Ocağıdır. Güvenç Abdal yedinci imam Musa Kazım soyundan olup eğitim ve öğrenimini Türkistan’da Ahmet Yesevi Ocağında tamamlamıştır.
Temmuz ayında Şalpazarı Çepnilerinden Mustafa Atalar Hemşerimle Gümüşhane ili, Kürtün İlçesi Belediye Başkanı Sn Enver Şen’e misafir olduk. Kendisine buradan açık teşekkürlerimizi sunarız. Ocak ziyaretimizde itina ile muhafaza edilen Zırh ve kılıcını görünce Güvenç Abdal’ın alperenlik manevi havasını hissettik.
Menkıbevi bir kişiliğe sahip Güvenç Abdal, Pirimiz Hoca Ahmet Yesevi tarafından Karadeniz Çepnilerini irşat etmek, aydınlatmak için özel görevli gönderilmiştir.
Gümüşhane Kürtün Taşlıca (şeyhli) köyüne ocağını, tekkesini ya da dergâhını kuran Güvenç Abdal; Horasan Erenlerinden olup Hacıbektaş’la da ilişkilidir. Tıpkı Sarı Saltuk, Ahi Evran, Karaca Ahmet, Taptuk Emre, Yunus Emre ve diğerleri gibi…
Burada Hubyar Sultan’a bir paragraf açmalıyız. Nasıl ki Güvenç Abdal Çepni Türkmenlerine görevlendirildiyse Hubyar Sultan da Beydili Türkmenlerini irşat için görevlendirilmiş; Ocağını Tokat Almus’a kurmuştur. Kızılbaş Çepniler arasında anlatılan bir menkıbeye göre:
Hünkar Hacı Bektaş bir gün Güvendi / Çepni Ocağını ziyarete gelmiş. Halk bunu duyunca kimisi merakından, kimisi nasip istemek için, kimisi nefes için, türlü gerekçelerle toplanmış. Lâkin Hünkâr gecikince Güvendi’nin yayla soğuğuna dayanamayan halkın bir kısmı dağılmış, akşam olup da beklenen gelmeyince bir kısmı daha ayrılmış, geceye doğru umudu kesilenler de söylenerek ayrılmış. Sabah vakti yalnız kalan ve uyuya kalan genç adamı Hünkâr uyandırarak Hubyar’ım (sevgilim, dostum anlamındadır) demiş, kucaklamış ve isimlendirmiştir. Tasavvufun ilk adımı olan sabır imtihanını böylece geçtiğini öğrenen Hubyar Sultan’a Güvenç Abdal sıcak çorba ikram etmiş ve
-Tekkeyi bekleyen çorbayı içer! Demiştir. Bu söz darbımesel haline gelmiştir.
Sabır demişken tasavvufun ilk adımı olan sabır üzerine tekke sohbetimizde emekli imam, öncelikle Profesörler Alemdar Yalçın ve Coşkun Kökel’in Tekkeye çalışma ziyareti gerçekleştirdiklerini ve araştırmalarını yayınladıklarını, Görüşemediğimiz izinli İmam Hüseyin Güvendi’de, göremediğimiz bir Şecere olduğunu öğrendik ve üç türlü sabırdan söz ettik,
İlki bela ve musibetlere karşı sabır! Musibet ve kötülükler irademiz dışında başımıza gelir. İmtihan sırrının tecellisidir.
İkincisi günahlara karşı sabır! Bu da Allaha yakın olmakla mümkündür.
Üçüncüsü ise kolay gibi görünen taat ve ibadetlere devam etme sabrıdır.
Sabrınıza teşekkür ederim.
*** Köşe Yazarlarımız İLESAM (Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) üyesidir ve telif hakları İLESAM tarafından korunmaktadır. Köşe Yazarlarımızın yazıları izinsiz olarak kopyalanamaz ve başka bir yerde yayınlanamaz. İzin almadan yazıları kopyalayıp başka yerde yayınlayanlar, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri kanunu kapsamında İLESAM'ın kendilerine açaçağı maddi tazminat davasını kabul etmiş sayılır.